Po raz pierwszy je policzyłam. Trochę jestem w szoku, że to już tyle.. a z drugiej wydaje mi się jakby było ich o wiele więcej. O fazie gorączkowego odwiedzania serwisów informacyjnych pisałam już kilka dni temu. Przeszłam też dni, w których ignorowałam fakt epidemii i twierdziłam, że nic takiego się nie dzieje. Później przyszła pora na chęć maksymalnego wykorzystania tego czasu w domu - książki, seriale, ćwiczenia, dieta, nauka języka, pisanie na bloga, nauka do egzaminów na studia - no wszystko co tylko się dało, chciałam ulepszyć. 

Dzisiaj chyba przyszła pora na tę najgorszą część kwarantanny. Mam ochotę położyć się, zasnąć i obudzić jak to wszystko się już skończy. Pomimo dużego domu i podwórka, męczy trochę widywanie ciągle tych samych osób, bez możliwości spotkania kogokolwiek innego. Męczą też cotygodniowe zakupy, bo podczas nich trzeba się pilnować - nie idź za blisko, nie dotykaj zbyt wielu rzeczy, pamiętaj o dezynfekcji, nie zapomnij niczego z listy bo będziesz musiała pojechać drugi raz.

Miałam ochotę w ogóle nie wstawiać tego wstępu. Przecież narzekam w nim, a dzisiaj nie mogę narzekać, bo mam o wiele lepszą sytuację niż inni. Nie muszą chodzić do pracy, nie pracuję w szpitalu, nie mam wśród bliskich nikogo chorego.. długo można wymieniać. Jednak czy fakt, że ktoś ma gorzej niż ja, odbiera mi prawo do złego samopoczucia?

Pamiętajcie o jednym. Żyjemy w bardzo trudnym czasie. Każdy z nas ma prawo do złego samopoczucia w tej sytuacji i nikt nie może nam tego zabronić, a nawet nie ma prawa zwrócić nam uwagi. Proszę, wystrzegaj się słów "Nie narzekaj. Inni mają gorzej". Owszem mają, ale to nie znaczy, że komuś nie może być źle w zaistniałej sytuacji. Po usłyszeniu tego stwierdzenia, po pierwsze - jego samopoczucie wcale się nie polepszy, po drugie - dojdzie poczucie winy z powodu tego, że ktoś czuje się źle, choć nie powinien. Poza tym nigdy nie wiemy, co dzieje się w głowie naszego rozmówcy. Może właśnie przed epidemią dopadł go epizod depresji, a izolacja tylko wzmaga postępowanie choroby? 

Na koniec zostawiam wam nową playlistę piosenek #dladucha. Dzisiaj bardziej melancholijnie - Kwiat Jabłoni i Happysad.

1. Happysad - Ostatni blok w mieście

Ale krok za krokiem

Niesie cię pozytywna myśl, że nie jest źle

Że to wszystko ma jakiś sens

2. Kwiat Jabłoni - Nic więcej

Teraz zamknę oczy

Pomyślę że tak mogę wiecznie trwać

3. Kwiat Jabłoni - Za siódmą chmurą

Za siódmą chmurą, niejedną rzeką

Jest świat, co się tylko w nadziei mieści

Dla jednych w życiu bywa pociechą

Dla niego niejeden już stał się lepszy

4. Kwiat Jabłoni - Idzie Zima

I pomimo wielkich chęci

Nie mam dobrych wieści

Chciałoby się uciec

Nie przed wszystkim się da

5. Happysad - Słoneczniki i Konopie

Z tym że ta ziemia to matka

I choć zalewa się łzami

To wyrosną tu ponownie

Słoneczniki i Konopie

6. Happysad - Jak Dawniej

A dziś, "dziś" tak trywialnie brzmi

bo dziś to już mi się tak nie chce żyć

7. Happysad - Są Momenty Takie

Żyję sobie wtedy

Marzeniami

O dalekich podróżach

I o wielkich wygranych

8. Happysad - Mgła na torach

Już wiesz, że coś się zbliża

I jedno tylko co czujesz to strach

9. Happysad - Musisz

Musisz to wyżuć i wypluć za siebie

Zanim to wyżuje i wypluje ciebie

10. Kwiat Jabłoni - Dziś późno pójdę spać

I nie wiem o czym myśleć mam

Żeby mi się przyśnił taki świat

W którym się nie boję spać

11. Kwiat Jabłoni - Niemożliwe

Gdzie jestem nie wiem

Wyciągam ręce przed siebie

Gdzie jestem nie wiem

Wyciągam ręce do ciebie

Link do playlisty: TUTAJ